اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً


log
آیت الله بهجت و انتظار
نویسنده : منتظر (جمعه 1393/06/7) موضوع: جمـــــلات زیبــــــا ، سخنـان بــــزرگـان ، نگارستان گل نرگس ،

کوتاه گفته های آیت الله بهجت در باره امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف


*ما در دریای زندگی در معرض غرق شدن هستیم؛ دستگیری ولیّ خدا لازم است تا سالم به مقصد برسیم. باید به ولیّ عصر (عج) استغاثه کنیم که مسیر را روشن سازد و ما را تا مقصد، همراه خود ببرد.

* دعای تعجیل فَرج، دوای دردهای ما است.

* با وجود اعتقاد داشتن به رئیسی که عینُ الله الناظره است، آیا می توانیم از نظر الهی فرار کنیم و یا خود را پنهان کنیم؛ و هر کاری را که خواستیم، انجام دهیم؟! چه پاسخی خواهیم داد؟!

* علایمی حتمیّه و غیر حتمیّه برای ظهور آن حضرت ذکر کرده اند. ولی اگر خبر دهند فردا ظهور می کند، هیچ استبعاد ندارد! لازمه این مطلب آن است که در بعضی علایم، بَداء صورت می گیرد و بعضی دیگر از علایم حتمی هم، مقارن با ظهور آن حضرت اتفاق می افتد.

* انتظار ظهور و فرج امام زمان (عج)، با اذیّت دوستان آن حضرت، سازگار نیست!

* مهمتر از دعا برای تعجیل فرج حضرت مهدی (عج)، دعا برای بقای ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار حضرت تا ظهور او می باشد.

* افسوس که همه برای برآورده شدن حاجت شخصی خود به مسجد جمکران می روند، و نمی دانند که خود آن حضرت چه التماس دعایی از آنها دارد که برای تعجیل فَرَج او دعا کنند!

* قلبها از ایمان و نور معرفت خشکیده است. قلب آباد به ایمان و یاد خدا پیدا کنید، تا برای شما امضا کنیم که امام زمان (عج) آن جا هست!

* اشخاصی را می خواهند که تنها برای آن حضرت باشند. کسانی منتظر فرج هستند که برای خدا و در راه خدا منتظر آن حضرت باشند، نه برای برآوردن حاجات شخصی خود!

* چه قدر بگوییم که حضرت صاحب (عج) در دل هر شیعه ای یک مسجد دارد!

* هر کس که برای حاجتی به مکان مقدّسی مانند مسجد جمکران می رود، باید که اعظم حاجت نزد آن واسطه فیض، یعنی فرجِ خود آن حضرت را از خدا بخواهد.

*حضرت غائب (عج) دارای بالاترین علوم است؛ و اسم اعظم بیش از همه در نزد خود آن حضرت است. با این همه، به هر کس که در خواب یا بیداری به حضورش مشرّف شده، فرموده است: برای من دعا کنید!

* راه خلاص از گرفتاری ها، منحصر است به دعا کردن در خلوات برای فرج ولیّ عصر (عج)؛ نه دعای همیشگی و لقلقه زبان... بلکه دعای با خلوص و صدق نیّت و همراه با توبه




اشتراک این مطلب در :

كلیدواژه ها: سخنان بزرگان ، انتظار ،

نظرات: ()

فرهنگ انتظار ، فرهنگ بالندگی و پویایی
نویسنده : منتظر (جمعه 1392/02/27) موضوع: نگارستان گل نرگس ، دلنوشته های فــــــراق ، مقالات و مباحث علمی ،

انتظارِ مولا، درک دورانِ  تکلیف حساس
فرهنگ انتظار


کسی که حدود را می‏شناسد و تکلیفش را می‏داند و می‏خواهد به این تکلیف عمل کند، این وجود دیگر فشاری ندارد، بلکه در جایگاه امن نشسته است:

ان المتقین فی مقام امین . (دخان - 51 )

 وجودی که تکلیفش را شناخته و وحی را می‏فهمد، دیگر از آن‏چه پیش می‏آید، وحشت ندارد و حتی با آن‏چه می‏شود، کاری ندارد .

در قرآن شریف خداوند متعال به پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله امر می‏فرمود:

قل ما کنت‏ بدعا من الرسل; بگو من از میان رسولان بدعتی نیستم و تازه‏ ای نیاورده‏ ام .

و ما ادری مایفعل بی و لا بکم; و حتی نمی‏دانم که برای من و شما، چه پیش می‏آید:

ان اتبع الا ما یوحی الی ( احقاف - 9 ). من فقط بر روی مرز و به دنبال وحی حرکت می‏کنم; زیرا همین اطاعت و تقوا و عمل به وظیفه است که امنیت می‏آورد و انسان از بن بست‏ بیرون می‏کشد:

و من یتق الله یجعل له مخرجا .( طلاق - 2 )

و هر کس تقوا پیشه کند خداوند راه خروج از تنگناها برایش قرار میدهد

با توجه و تأمل در ابعاد عملیِ انتظار ـ که در بخش پیش یاد شد ـ می بینیم که انتظار، تجلّیِ جامع و تَبَلوُرِ کامل تربیتهای مکتب است. پس، انتظار، هم، «شاخصِ مُنَوَّرِ اَبعاد عقاید حَقّه» است، و هم «تبلورِ کاملِ تربیتهای مکتب».

 آری غیبت، جریانی بسیار عمیق، و انتظار جریانی بسیار سازنده و مهم است.

دوره ی غیبت و انتظار از یک جهت، مانند مدتی است که معلم از کلاس خارج می شود ـ چنانکه در پیش اشاره شد ـ تا بنگرد که شاگردان در غیاب او چه می کنند؟ و درباره ی تعالیم و تکالیف خود چسان رفتار می نمایند.

انسان منتظر، که شاگرد مکتب پیامبران، و حاضر در کلاس دینِ حق است، باید همواره مراقب خود باشد، و در علم و عمل بکوشد، و بداند که معلم از کلاس بیرون رفته است، و هر لحظه ممکن است برسد، و او را در آن حال که هست ببیند . . .

 باید همیشه در حالی باشد که رضای کامل خاطر معلم را فراهم آورد







اشتراک این مطلب در :

كلیدواژه ها: انتظار ، مقالات مهدویت ،

نظرات: ()

امان از غروب جمعه ...
نویسنده : منتظر (جمعه 1392/04/28) موضوع: دلنوشته های فــــــراق ، نگارستان گل نرگس ،

السلامـــ علیکـــ یا ربیـــعــــ الأنــــــامـــ

                         آقای من !

همه هفته شیفتگان بی قرارت به انتظار جمعه نشسته اند

و جمعه به انتظار تو نشسته اند ....

چه تلخ است آنگاه که جمعه امیدشان بوی یأس و نومیدی دهد ...

و باز چشم بدوزند به جمعه ای دیگر ...

و به راستی :


امان از غروب جمعـــــه


اللهم اکشف هذه الغمة عن هذه الامــــة بحضوره

و عجـــــــل لنا ظهوره






اشتراک این مطلب در :

كلیدواژه ها: دلنوشته مهدویت ، جمعه ، انتظار ،

نظرات: ()

بصیرت و انتظار
نویسنده : منتظر (چهارشنبه 1392/04/26) موضوع: مقالات و مباحث علمی ، جمـــــلات زیبــــــا ، نگارستان گل نرگس ،

  تجلی انتظار در بصیرت

 

پیمودن راه طولانی «انتظار تا ظهور» نیازمند «چراغ راه، است» تا منتظر راستین، پیچ و خم‌ها، عقبه‌ها و پرتگاه‌ها را بشناسد و با سلامت به مقصد برسد.

این چراغ راه، «بصیرت» است، یعنی بینش عمیق در مسائل فکری و اجتماعی، تا انسان فریب نخورد، باطل را به جای حق نپذیرد، مورد سوء استفادة دشمنان قرار نگیرد، دچار فتنه‌های اجتماعی نشود و در خط صحیح اهل‌بیت باقی بماند. بدون این بصیرت که چراغ درونی است، از بصر و بینایی چشم، کاری ساخته نیست. امیر مؤمنان(علیه السلام) فرمود:
«نظر البصر لایجدی إذا عمیت البصیرة؛  نگاه چشم فایده ندارد، آنگاه که چشمِ بصیرت کور باشد.»
بصیرت در دین، به ویژه در عصر غیبت ائمه که دسترسی به امام معصوم مهیّا نیست و شیادان و رهزنان فراوانند، لازم‌تر است و بدون آن، چه بسا افراد سطحی‌نگر و فاقد بصیرت، با کوچک‌ترین شبهه دچار انحراف شوند و با اغواگری منحرفان، به مذهب‌های ساختگی و فرقه‌های پوچ کشیده شوند و از مسلمانی فاصله بگیرند.
از شاخص‌های این بصیرت، امام‌شناسی و جهت‌شناسی است، چه در عصر حضور، چه در عصر غیبت. از این رو در یکی از دعاهای عصر غیبت «حجت، شناسی» را از خدا می‌طلبیم: «اللهم عرفنی حجتک»، چرا که اگر حجت خدا را نشناسیم، گرفتار گمراهی می‌شویم: «انک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی.»
این بصیرت دینی، ‌تنها در مسائل فقهی و حلال و حرام و واجبات شرع نیست، در امور اجتماعی و سیاسی هم مؤمن باید هوشیار و با بصیر باشد تا ملعبة دیگران نگردد و دچار امواج انحرافی نشود و به استخدام افراد فاسد و دستگاه‌های جبار و قدرت‌های ستمگر در نیاید.
دستبرد به باورها
در عرصة مسائل اعتقادی هم فریب و اغوا وجود دارد.
کسانی که با سوء استفاده از باورهای دینی مردم، به هدف‌های شوم خود می‌رسند. در طول تاریخ، افراد بسیاری بوده‌اند که ادعای پیغمبری کرده و جمعی را به گمراهی کشیده‌اند، یا با روش‌های فریبکارانه، پیروان یک پیامبر را دچار انحراف و تزلزل ساخته‌اند، نمونه‌اش سامری و ترویج گوساله‌پرستی در امت موسی. افرادی هم بوده‌اند که ادعای امام زمانی یا ارتباط با امام زمان داشته‌اند و عده‌ای سطحی‌نگر و ساده‌لوح و خوش‌باور را مرید خود ساخته‌اند و فرقه‌سازی کرده‌اند؛ نمونه‌اش پیدایش فرقة گمراه بهایی‌گری در قرن اخیر.
آن‌چه انسان را در مقابل اینگونه ادعاها و دروغ‌ها مسلح می‌کند و مصونیت می‌بخشد، داشتن بصیرت و بینش است. کسی که این خود را عمیقاً بشناسد و اعتقادات شیعی را خوب بداند و در مسائل دینی، دیدگاه‌های علمای دین را محور قرار دهد، فریب نمی‌خورد و به انحراف کشیده نمی‌شود و در دام شیادان گرفتار نمی‌شود. این که امام صادق(علیه السلام) می‌فرماید: «اگر جوانی از جوانان شیعه را نزد من آورند که دین‌شناس نباشد، او را ادب می‌کنم.  اهمیت این ژرف‌نگری در دین و رهایی از عوامی‌گری را می‌رساند.
حضرت باقر(علیه السلام) به یکی از اصحابش فرمود: «ای ابا حمزه! هرگاه یکی از شما چند فرسخ بیرون می‌روید، برای خودتان «راهنما» انتخاب می‌کنید. شما به راه‌های آسمان ناآشناتر از راه‌های زمین هستید. پس برای خودت دلیل و راهنما بطلب.»
این راهنما‌طلبی در راه آسمانی دین‌داری، برای مصون ماندن از هجوم غارتگران عقاید است.
کمین‌گاه‌ها
هر که گام در راهی می‌نهد، باید خطرها و کمین‌گاه‌های آن را بشناسد و با آمادگی قدم در آن راه بگذارد. «راه انتظار» هم خالی از کمین نیست.
مایة بسی شگفتی است که با این که کشورهای استعمارگر، مثلاً دولت انگلیس، در پشت سر جریان انحرافی بهایی‌گری بوده و امروز هم امریکا و اسرائیل، از حامیان عمدة بهائیان‌اند، چگونه کسانی ساده‌لوح، به بهائیت به عنوان یک دین نگاه می‌کنند و به آن می‌گروند و دست از اسلام می‌کشند.
البته گاهی هم به سبب فقر مادی و برای کسب مال و عنوان و شغل، یا رسیدن به غرایز جنسی و آزادی‌ها و بی‌بند و باری‌های شیطانی، سراغ این فرقه می‌روند، ولی به هر حال، عده‌ای هم به خاطر ضعف بینش دینی فریب می‌خورند و جذب می‌شوند.
امروز شاهدیم که در گوشه و کنار، کسانی مدعی ارتباط با امام زمان(علیه السلام) می‌شوند و از این راه، به شهرت و ثروت می‌رسند و با تظاهر و ریا کاری و با انگیزه‌های دنیوی و ریاست‌طلبانه، مردم را دور خود جمع می‌کنند و به اخّاذی و حتّی فسادهای اخلاقی و ارتباط‌های نامشروع می‌پردازند و پس از چندی، دروغ و فساد آنان آشکار می‌شود و دستگیر می‌شوند و از این راه، ضربه به اعتقادات مردم علاقه‌مند به حضرت صاحب‌الزمان(عج) وارد می‌شود.
پس باید بصیر و بینا و دین‌شناس بود، تا حرف‌هایی بر خلاف دین و بر خلاف اعتقادات صحیح شیعی را به نام دین نپذیرفت و به دروغ‌پردازان به عنوان کسانی که با حضرت حجت(عج) مرتبط‌اند و از او دستور می‌گیرند و... نگاه نکرد.
مدعیان دیدار
هر که را اسرار حق آموختند/ مهر کردند و دهانش دوختند
دربارة دیدار حضرت مهدی(عج) و تشرف به حضور آن حضرت، بسیار گفته و نوشته‌اند.
اصل امکان دیدار را نمی‌توان انکار کرد، ولی چنین نیست که هر کس هم مدعی دیدار و ارتباط شد راست می‌گوید. بیشتر کسانی که ساده‌لوحانه فریب می‌خورند، آنان‌اند که با علمای دین و مرجعیت رابطه‌ای ندارند و گرفتار شیادان می‌شوند و مانند گوسفندی که از چوپان خو فاصله بگیرد. گرفتار گرگ‌های اعتقادی می‌گردند.
اگر به جای ساده‌لوحی و سطحی‌نگری، بصیرت و بینش دینی باشد. «انتظار فرج» این امر مقدسی که از برترین عبادت‌ها به شمار آمده است، نتیجه به خرافات و آلوده به انحرافات نمی‌شود و مریدبازان شیّاد نمی‌توانند با ادعاهای دروغ و خواب‌های بی‌اساس و کشف و کرامات ساختگی، از باور دینی مردم سوء استفاده کنند عمدة فریب‌خوردگان، افراد کم‌سواد یا بی‌سواد و بی‌بصیرت‌اند.
در حدیثی که از امام عصر(علیه السلام) روایت شده است می‌خوانیم:
«سیأتی شیعتی من یدعی المشاهدة، الا فمن ادّعی المشاهدة قبل خروج السّفیانی و الصیحة فهو کاذب مفتر؛
بزودی بر شیعیان من خواهد آمد که کسی مدعی مشاهده و دیدار شود. آگاه باشید هر کس پیش از خروج سفیانی و صیحه (که دو نشان از علائم ظهور است) ادعای مشاهده کند، دروغگو و اهل افترا است.»
این سخن می‌خواهد دکان کسانی را ببندد که با ادعای مشاهده و دیدار، در پی مرید جمع کردن و اغوای مردم‌اند و هشداری است تا پیروان حضرت، دچار بی‌بصیرتی و غفلت نشوند. وگرنه نمونه‌های صریح و مستند و درست از عالمانی که در عصر غیبت، توفیق شرفیابی داشته‌اند، کم نیست. به آنان که جار می‌زنند و مدعی دیداراند. باید به دیدة تردید نگریست. چرا که: آن را که خبر شد، خبری باز نیاورد..!
بصیرت، عنصر مکمل انتظار است.
منتظران هم باید عمق بینش داشته باشند و راه انتظار را با چراغ بصیرت طی کنند.
طی این مرحله بسی همرهی خضر مکن/ ظلمات است، بترس از خطر گمراهی

                                                                                            پدیدآورنده: جواد محدثی

پی نوشت:
. غررالحکم، حدیث 9972.
. اصول کافی، ج 1، ص 337؛ مفاتیح‌الجنان، دعا در غیبت امام زمان(عج).
. الحیاة، محمدرضا حکیمی، ج 1، ص 54، بحارالانوار، ج 1، ص 214.
. اصول کافی، کلینی، ج 1، ص 184.
. کمال الدین، شیخ صدوق، ج 2، ص 516.
. حافظ.






اشتراک این مطلب در :

كلیدواژه ها: مقالات مهدویت ، انتظار ،

نظرات: ()


ابزار هدایت به بالای صفحه

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic